2 Comments

  1. Punkt Informacji Turystycznej w Olkuszu

    Jest też ciekawa, olkuska legenda o Złotym Stole, publikowana w XIX wieku przez Ciszewskiego.
    Olkuski złoty stół
    Diabeł Rokita znęcał się różnymi sposobami nad olkuskimi gwarkami, wymyślając różne sztuczki, ażeby utrudnić im dobywanie z ziemi naturalnych skarbów. Według jednych „zrobił okno do Wisły” a według innych „zatkał sztolnie grochowiną”. Woda, nie mając gdzie odpływać, podniosła się i zalała wyrobiska.
    Miał on niegdyś zaproponować mieszczanom olkuskim, że przeniesie ich kościół na słomianym powrozie do sąsiedniej wsi Żurady. Chciał im zapłacić za to wskazaniem miejsca, gdzie tuż pod ziemią znajduje się złoty stół.
    Mieszczanie się nie zgodzili i stół pozostał w dawnym miejscu. Podobno w dwudziestym czwartym pokoleniu mają się urodzić bliźniacy, którzy odnajdą ten skarb.
    Mówią też, że olkuskie skarby czasami się wietrzą, co poznaje się po błędnych ogniach dobywających się z ziemi. Po każdym takim wietrzeniu zostaje na wierzchu pieniążek. Kto go znajdzie, powinien weń wrzucić jakimś przedmiotem, a wtedy na głębokości równej odległości rzutu znajdzie zakopany skarb.
    Jan Ziemba – „Stromą na dół drabiną” i inna wersja: St. Ciszewski, – „Lud rolniczo- górniczy”

Dodaj komentarz